De meisjes vielen als een blok voor de intelligente, gevoelige Manson. Hij liet ze mannen naar zijn familie lokken.

Charles Manson – Hippie uit de hel

De crimineel Charles Manson wordt weer eens vrijgelaten, op het moment dat de hippietijd in de VS begint. Hij sticht een soort liefdescommune, maar heeft snode plannen: hij hersenspoelt en drogeert meisjes, en dan geeft hij ze opdracht om bloedige moorden te plegen in Los Angeles.

10 augustus 2018 door Torsten Weper

Charles Manson komt vrij uit de gevangenis

Los Angeles, 21 maart 1967

Charles Manson zit al zeven jaar, onder meer omdat hij prostituees liet werken. De bewaarder komt zijn cel in om hem vrij te laten. 

‘Hey man, ik heb helemaal geen zin om te vertrekken’, moppert de gevangene Charles Manson. ‘Kun je me niet weer vastzetten?’

De nu 32-jarige Charles Manson heeft vanaf zijn 17e bijna continu achter de tralies gezeten en hij ziet de gevangenis als zijn thuis. 

De gevangenisbewaarder gaat lachend door met zijn werk. De gevangene krijgt zijn bezittingen terug en gaat als vrij man de poort door. 

Niemand in de Terminal Island-gevangenis kan zich voorstellen dat deze man twee jaar later verantwoordelijk zal zijn voor de meest brute moorden in de geschiedenis van de VS.

Manson hangt zijn gitaar op zijn rug. In zijn broekzak heeft hij 35 dollar. De eerste dag in vrijheid brengt hij door in een bus, van waaruit hij naar buiten kijkt. 

De wereld is de afgelopen zeven jaar totaal veranderd: jonge mannen hebben lang haar en dragen slonzige kleren. 

De volgende dag geeft een meisje Manson een bloem en zegt ‘love!’. Manson staat versteld. Hij heeft geen idee wat ‘flowerpower’ precies is, maar wil er zeker meer van weten.

Charles Manson aan de drugs

San Francisco, voorjaar 1967

Amerika voert oorlog in Vietnam. De jeugd experimenteert met hasj, lsd en ‘vrije
liefde’. De ‘Summer of Love’ is begonnen.

Het begin is moeilijk. Manson trekt naar het noorden, naar San Francisco, om in een bar als muzikant werk te vinden. Maar zijn jaren 50-nummers hoort men hoofdschuddend aan. Het trage tempo en de teksten zijn totaal uit de mode.

Manson leert echter snel. Na een paar weken in de hippiehoofdstad San Francisco heeft hij de juiste toon te pakken. Hij speelt het liefst in het park bij de universiteit van Berkeley.
De studenten luisteren graag naar zijn zelfgeschreven nummers. Ze respecteren hem – een bastaard uit een tehuis die op zijn 15e leerde lezen.

Ook al is hij 10 jaar ouder dan zij, Manson weet zich een plek te veroveren in de wereld van de hippies, en daarbij hoort lsd. Tijdens zijn eerste trip beleeft hij Jezus’ kruisiging, met zichzelf in de hoofdrol. Dit laat hem nooit meer los: hij is de nieuwe Jezus Christus.

Als hij in het park gitaar staat te spelen ontmoet hij Mary Brunner, een bibliothecaresse. Ze neemt hem mee naar huis. ‘Ik hou van je met heel mijn hart’, zegt het 23-jarige meisje.

‘Ik hou ook van jou, maar ik ben niet van jou – net zo min als dat jij van mij bent’, antwoordt Manson. 

Hij heeft heel lang gevangen gezeten en heeft veel in te halen. Die zomer koopt hij een oud Volkswagenbusje.

Charles Manson sticht een familie

Onderweg in de VS, l967-l968

In deze roerige tijd ontvluchten jongeren de benepenheid van hun ouderlijk huis op zoek naar een met drugs verrijkt nieuw leven.

Beach Boy Dennis Wilson nam Manson in huis. Hij genoot van de meisjes, maar werd ze beu en zette ze op straat.

Mary Brunner is het eerste Manson-meisje, en samen maken ze een lange reis door de VS.
Onderweg treffen ze meisjes die mee willen, zoals Lynette Fromme (18), Patricia Krenwinkel en Susan Atkins (beiden 19).

Ze kennen elkaar niet, maar hebben hetzelfde meegemaakt: na de scheiding van hun ouders hebben ze hun kleinburgerlijke omgeving verlaten, en ze haten hun vader.

Ze zoeken naar de zin van hun leven, maar vooral naar een vaderfiguur. Man­son geeft ze waarnaar ze verlangen: aandacht, bewustzijnsverruimende lsd-trips en seks.

Al snel is het Volkswagenbusje te klein voor ‘The Manson Family’; hij koopt een afgedankte schoolbus waar ze ook in kunnen wonen.

Waar de Familie komt, is er plezier, vrolijkheid en liefde. Manson schrijft liedjes waar de meisjes mee optreden.

Ze hopen een plaat te kunnen maken om hun boodschap van liefde en vrijheid te verspreiden. Tijdens de vele lsd-trips zien de meisjes Manson als Jezus Christus.

Familie Manson ontmoet Beach Boys

Los Angeles, voorjaar l968

De Familie telt zo’n 25 meisjes en een paar jongens. Als hun busje te klein wordt vinden ze onderdak bij een bekende muzikant.

Charles Watson is een sympathieke man van 23 jaar. Een paar jaar eerder ontvluchtte hij het conservatieve Texas op weg naar een nieuw, spannend leven in Los Angeles.

Het liep echter niet zoals hij had gedroomd, en nu gaat hij als dealer door het leven. Zijn enige bezit is een Dodge-bestelwagen uit 1935.

Op een avond, als hij Sunset Boulevard afrijdt op weg naar Malibu, pikt hij een lifter op: Dennis Wilson. De jongeman vertelt hem dat hij eigenlijk helemaal niet hoeft te liften; hij heeft een Ferrari en een Rolls-Royce, maar die zijn in de prak gereden door hippies die bij hem wonen.

Dennis Wilson is de drummer van de Beach Boys. Charles Watson kent hun surf­muziek en is de hemel te rijk als de muzikant hem uitnodigt voor een kop koffie.

De hippies die Dennis Wilson noemt, zijn de Manson-familie. Wilson was gefascineerd door die vreemde man met zijn meisjes en nodigde hen uit om in zijn villa aan Sunset Boulevard te komen wonen. Wilson beloofde Manson bij zijn muzikale carrière te helpen, en als dank mocht Wilson zijn gang gaan met de meisjes.

Als Charles Watson de villa binnenkomt, zit Manson op de grond en zingt: ‘Mooi meisje, mooi, mooi meisje. Hou op met bestaan.’

En de meisjes zingen in koor: ‘Hou op met bestaan. Kom, en zeg dat je van me houdt.’ Watson is onder de indruk; hij blijft en wordt deel van de familie – vanaf nu heet hij ‘Tex’.

Maar Dennis Wilson is het zat. Het verblijf van de Familie heeft hem in een paar weken al 100.000 dollar gekost, vooral door de behan­deling van de geslachtsziektes die hij en de meisjes voortdurend oplopen. Wilson krijgt zijn manager zo ver dat hij Manson het huis uitzet.

Charles Manson start ‘deprogrammering’

Spahn Ranch, mei l968

Het huisvestingsprobleem is opgelost als een van de meisjes een plek vindt om te wonen. 

De Manson-familie betrekt in mei 1968 de Spahn Ranch, die als decor diende bij de opnames van de tv-serie Bonanza.

Een half uur rijden ten oosten van Los Angeles ligt George Spahns ranch. Een paar jaar eerder werden de gebouwen gebruikt om westerns op te nemen, maar nu liggen ze er verlaten bij.

Manson haalt de 79-jarige blinde Spahn over om de Familie onderdak te bieden. De meisjes kunnen schoonmaken, belooft Manson. Spahn heeft het niet zo op deze vreemde jon­gelui, maar als Lynette Fromme aanbiedt zijn minnares te worden, verdwijnen zijn bezwaren.

Er breekt een avontuurlijke tijd aan voor de Familie. Dagenlang zingen en acteren ze tussen de oude filmcoulissen. De ene dag zijn ze indianen, dan weer inwoners van een grote stad.

Op een dag wekt Manson een ogenschijnlijk dode vogel tot leven en dan is het voor iedereen duidelijk: hij is de nieuwe Jezus Christus.

Geld hebben ze niet, dus struinen ze de containers van de supermarkt af op etensresten.

Bij het avondeten preekt Manson tegen zijn leerlingen dat ze hun persoonlijkheid moeten opgeven om te worden zoals hij.

‘Tijd bestaat niet. Er was geen tijd voordat de mensen de tijd uitvonden,’ filosofeert hij. Daarom heeft de Familie geen klokken of kalenders. De dagen gaan in elkaar over, de nachten gaan heen met joints, lsd en orgieën.

Als ze lsd gebruiken, zorgt Manson ervoor dat hij veel minder neemt dan de rest. Zo kan hij hun psychedelische ervaringen sturen.

Zijn volgelingen moeten de conventies van hun ouders loslaten. Manson wil ze ‘deprogrammeren’ door urenlange monologen, sociale isolatie, drugs en seksuele uitspattingen, waarbij verkrachting nog het minst erg is.

Ook wil de Manson-familie nog steeds een plaat uitbrengen, maar Dennis Wilson en producer Terry Melcher, die op Cielo Drive 10050 woont – een adres dat van groot belang zal
worden – komen hun beloftes niet na. 

Charles Manson verandert

Spahn Ranch, winter 68-69

Hij heeft bij ze geslijmd en zijn meisjes aan hen uitgeleend, maar de muziekproducenten
geven Manson geen platencontract.

Langzaam begint Manson te veranderen. Hij wordt opvliegend, gewelddadig en houdt hele verhandelingen over een toekomstige rassenoorlog waarin blackie (zwarte) in opstand komt tegen whitie – de blanke overheerser.

Spoedig zullen zwarte Amerikanen brute moorden begaan in het witte deel van Los Angeles en de muren beschrijven met het bloed van hun slachtoffers, voorspelt hij. 

In paniek zal de blanke bevolking de zwarte getto’s aanvallen. Deze rassenoorlog – die hij ‘Helter Skelter’ noemt – luidt het einde in van het blanke ras.

Alleen de Manson-familie zal overleven omdat ze op tijd onderduikt. En zodra de zwarte winnaars van de oorlog inzien dat hun ras niet geschikt is om te heersen, zal de Familie klaarstaan en de wereld veroveren. Helter Skelter begint over een paar weken, zegt hij.

Zijn volgelingen geloven hem en zijn ervan overtuigd dat zijn voorspellingen uitkomen. Ze slaan grote hoeveelheden benzine en voedsel in, en betalen dat met gestolen creditcards.

Ook stelen ze een groot aantal auto’s, die ze ombouwen om ermee door de moeilijk toegankelijke Death Valley te kunnen rijden, waar volgens Manson de ‘Bottomless Pit’ ligt, een onderaards paradijs. 

Charles Manson plant Helter Skelter

Spahn Ranch, juni l969

Manson staat onder druk omdat de rassenoorlog uitblijft. Zijn volgelingen zijn in de war en een aantal wil hem verlaten.

‘Als de zwarten niet snel iets doen, moeten wij ze misschien laten zien hoe het moet’, zegt Manson tegen zijn trouwe volgeling Tex.

De villa op Cielo Drive 10050. Hier woonde de regisseur Roman Polanski met zijn zwangere vrouw Sharon in februari 1969.

Muziekproducent Terry Melcher is verhuisd. Nu bewonen regisseur Roman Polanski en zijn knappe vrouw de villa aan Cielo Drive.

Sharon Tate is 26 jaar oud en droomt ervan om door te breken als actrice, maar tot dusver heeft ze alleen in kleine rollen gespeeld. 

Ze is echter wel getrouwd met een van de meest succesvolle regisseurs van dat moment: Roman Polanski, de maker van de horrorfilm ‘Rosemary’s Baby’. 

Sharon is acht maanden zwanger en om de tijd te verdrijven tot Roman terugkomt uit Londen heeft ze wat gasten uitgenodigd:

Romans vriend Wojtek Frykowski (32) en diens vriendin Abigail Folger (26), die op het punt staat een koffie-imperium te erven, en nu vooral met liefdadigheid bezig is. 

En Jay Sebring (32), een kapper die in stilte verliefd is op Sharon en bij haar in de buurt wil zijn.

Spahn Ranch, 8 augustus 69

De tijd is rijp voor Helter Skelter, volgens Man­son. Het doelwit is 10050 Cielo Drive, Melchers villa. Al woont hij er niet meer, de bewoners horen tot de blanke bovenklasse.

Het is al donker als Charles Manson Tex opzoekt. Hij praat heel langzaam, alsof hij naar woorden zoekt: ‘Ik wil je vragen om iets voor me te doen vannacht ...’ Manson kan hem alles vragen, is het antwoord van Tex.

‘Ik wil dat je naar het huis van Terry Melcher gaat. Neem een paar meisjes mee ... en slacht iedereen in het huis af, zo wreed mogelijk’, zegt Manson en hij geeft Tex instructies: draag allemaal zwarte kleding, knip de telefoonleiding door, vermoord iedereen, hang ze op, steek hun ogen uit en beklad het hele huis met woorden in bloed: ‘pigs’, ‘rise’ en ‘Helter Skelter’.

‘Dat kan ik nooit onthouden’, klaagt Tex.

‘De meisjes weten de teksten wel.’

Susan Atkins, Patricia Krenwinkel en Tex vertrekken met de auto. De 20-jarige Linda Kasabian gaat ook mee.

Zij is nieuw in de Familie en nog niet zo betrouwbaar als de rest, maar ze is de enige met een geldig rijbewijs. Ze gaan op weg, richting Cielo Drive in Bel Air.

Moorden in Cielo Drive

Cielo Drive, 9 augustus 69

De gasten gaan vroeg slapen. Sharon praat in de slaapkamer nog wat met Jay Sebring.

Tex parkeert een paar meter van de poort tot de villa aan Cielo Drive. Hij klimt in de telefoonpaal en knipt de kabels door. Ze kruipen allemaal een helling over naar de tuin. Dan horen ze een auto die over de oprit rijdt.

‘Wacht hier’, fluistert Tex tegen de meisjes. Hij springt voor de auto en trekt zijn pistool. Achter het stuur zit de 18-jarige Steve Parent, die net bij zijn vriend William Garretson in het gastenhuis op bezoek is geweest.

Please, spaar me! Ik zal echt niets zeggen’, smeekt hij. Tex schiet vier keer op hem.

De vier Manson-getrouwen luisteren aandachtig. Niemand lijkt de schoten te hebben gehoord en ze gaan naar het huis. Tex opent een raam en klimt naar binnen. 

In de woon­kamer is alles stil. Hij opent de voordeur om Susan en Patricia binnen te laten, terwijl Linda in de auto de wacht houdt. 

Op de bank ligt een man te slapen, Wojtek Frykowski – de vriend van Polanski. ‘Hoe laat is het? Wie zijn jullie? Wat willen jullie?’ vraagt hij verbaasd.

‘Ik ben de Duivel, en ik kom hier om het werk van de Duivel te doen. Geef me al je geld’, zegt Tex en hij geeft hem een karatetrap tegen zijn hoofd. ‘Nog één woord en ik maak je af!’

Frykowski’s handen worden vastbonden en Susan en Patricia doorzoeken het huis. 

Ze vinden nog drie mensen en brengen iedereen naar de woonkamer: miljonairsdochter Abigail Folger, kapper Jay Sebring en actrice Sharon Tate.

Jay Sebring protesteert.

‘Nog één woord en ik maak je af!’ snauwt Tex hem nog eens toe.

‘Hij meent het’, waarschuwt Frykowski.

Tex knoopt een touw om de nek van Sharon Tate, maar Sebring protesteert opnieuw: ‘Pas op! Zie je niet dat ze zwanger is?’

‘Ik heb je gewaarschuwd: nog één woord en ik maak je af!’ schreeuwt Tex en schiet hem in de borst. Sebring valt op de grond en Sharon Tate begint hysterisch te schreeuwen.

‘Wat gaan jullie met ons doen?’

‘Jullie gaan sterven’, antwoordt Tex.

Verliefd op de filmset: Tate en Polanski speelden samen in de parodie ‘Dance of the Vampires’ (1967).

Intussen heeft Frykowski zich bevrijd. 

‘Maak hem dood’, roept Tex tegen Susan, maar Frykowski werpt zich op haar en begint te slaan en te schoppen. Susan steekt met een mes naar achteren en treft hem in een been en long. 

Tex wil schieten, maar is bang om Susan te raken. Dan begint hij Frykowski met de pistoolkolf op zijn hoofd te slaan. Maar Frykowski weet de voordeur te bereiken en vlucht de tuin in:

‘Help me! Oh God! Help me!’ roept hij, maar niemand hoort hem. Tex haalt hem in en steekt hem meermalen met een mes. Vervolgens pakt hij zijn pistool en schiet twee keer.

‘Iemand probeert te vluchten’, roept Susan vanuit het huis. Tex ziet Abigail in haar bebloede jurk over het grasveld rennen. Patricia haalt haar onderuit en Abigail valt. Maar ze is sterker dan Patricia en weer moet Tex ingrijpen.

‘Ik geef het op. Doe wat je wilt’, huilt ze. Tex snijdt haar keel door en slaat haar schedel in met de kolf van zijn pistool.

In de villa smeekt Sharon Tate om haar te laten leven, maar Susan kent geen medelijden. ‘Luister slet! Het kan me echt niets schelen dat je zwanger bent. Je moet dood!’

‘Maak haar af!’ roept Tex, maar Susan durft niet. Patricia ook niet, dus doet Tex het zelf. En dan gaan ook de meisjes op haar insteken.

‘Dat was fijn’, zegt Susan Atkins.

En dan is het doodstil. Met de doek waar­mee Frykowski was vastgebonden brengen ze Man­sons woorden op de muren aan zodat het een racistische daad lijkt, door radicale zwarten gepleegd. Op de voordeur komt ‘PIG’.

Na een paar uur zijn ze terug op Spahn Ranch, waar Manson wacht. Hij kijkt ze een voor een strak aan en vraagt:

‘Spijt?’ Ze zeggen van niet.

‘Okay’, zegt Manson tevreden, ‘ga slapen, en denk eraan: geen woord hierover, tegen niemand!’

Manson-moorden gaan door

Spahn Ranch, 9 augustus 69

De media maken geschokt melding van de gewelddadige gebeurtenissen aan Cielo Drive, tot groot vermaak van Tex en Susan.

’s Avonds stuurt Manson er een nieuwe groep op uit. Hij gaat zelf mee ter controle.

Besluiteloos rijdt hij uren rond. Uiteindelijk stopt hij de auto voor de villa op 3301 Waverly Drive. Op de deur staat ‘Leno en Rosemary LaBianca’. Manson kent ze niet.

‘Rustig blijven. Ga zitten en blijf rustig’, zegt Manson als hij binnen is bij het echtpaar. Hij zegt dat hij uit is op hun geld en bindt ze vast. Dan gaat hij terug naar de auto, geeft instruc­­­­­­­ties aan de anderen – Tex, Patricia Krenwinkel en Leslie van Houten – en rijdt weg. 

In de woonkamer vermoordt Tex Leno LaBianca met vier messteken, terwijl de meisjes in de slaapkamer een eind maken aan het leven van zijn vrouw Rosemary, met 41 messteken.

Voor ze weggaan steekt Patricia Krenwinkel een vleesvork in Leno LaBianca’s maag en bekladden ze de muren met woorden als ‘DEATH TO PIGS’ en ‘HEALTER SKELTER’.

De moordenaars liften terug naar de ranch.

Charles Manson-familie wordt gepakt voor fraude

Los Angeles, augustus l969

Na deze moorden is de stad in paniek. Bewakingsbedrijven en wapenhandelaren draaien overuren. Alle waakhonden zijn uitverkocht.

In Los Angeles zijn twee politiekorpsen, LAPD en LASO, die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. 

Omdat de Tate-moorden onderzocht worden door LAPD en de LaBianca-moorden door LASO, is het niet vreemd dat beide korpsen geen verband ontdekken tussen deze twee misdaden. 

Ze zoeken het beide in een andere richting. Drugsdealers, satanisten en hippies worden stevig ondervraagd.

De vader van Sharon Tate is te ongeduldig om op de politie te wachten. Hij laat zijn baard groeien en infiltreert in het hippiecircuit, op zoek naar de moordenaars van zijn dochter.

Tegelijkertijd meent Roman Polanski dat hij het handschrift van het woord ‘PIG’ op zijn voordeur herkent en begint een eigen onderzoek onder zijn vrienden en kennissen.

De tijd verstrijkt en alle sporen lopen dood.

De Manson-familie komt om heel andere redenen toch onder de aandacht van de politie: grootschalige oplichting met creditcards en autodiefstal. 

Mansons volgelingen plunderen brutaalweg winkels en tankstations in en rond Los Angeles en Death Valley. De politie valt een aantal van hun verblijfplaatsen binnen.

Teleurgesteld in de maatschappij kerfde Manson een kruis in zijn voorhoofd. Hij veranderde het in een hakenkruis, want ‘Hitler had voor veel problemen een oplossing’, vond hij.

Susan Atkins bekent moorden

Los Angeles, 6 november 69
Susan Atkins zit in voorlopige hechtenis, verdacht van moord op een drugsdealer.

Susan is anders dan de anderen in de vrouwengevangenis Dormitory 8000; ze lacht, zingt en danst de hele dag. ‘Gekke Suzy’ is haar bijnaam. Een medegevangene, Virginia Graham, heeft medelijden en ze raken aan de praat.

‘Het maakt niets uit. De politie heeft geen idee. Die heeft niets door’, zegt Susan fel.

‘Waar heb je het over?’ vraagt Virginia.

‘Die zaak in Benedict Canyon.’

‘Bedoel je Sharon Tate?’

‘Ja!’ Susan kan het niet langer voor zich houden: ‘Weet je wie de dader is?’

‘Nope’, antwoordt Virginia.

‘Je staat met haar te praten!’

Die dag en nacht vertelt Susan vol trots over de Manson-familie, de drugs, Helter Skelter
en de moorden. Virginia knoopt alles goed in haar oren en overweegt de politie in te lichten. 

Het is een ongeschreven regel dat je je mede­gevangenen niet verraadt, maar als Susan een heleboel Hollywoodsterren noemt die ook op het lijstje van Manson staan, besluit Virginia toch te vertellen wat ze weet.

Rechtszaak tegen Charles Manson begint

Los Angeles, 24 juli l970

In zaal 8 van Justice Hall kan de rechtszaak tegen Charles Manson en zijn volgelingen Susan Atkins, Leslie Van Houten en Patricia Krenwinkel eindelijk beginnen.

Openbaar aanklager Vincent Bugliosi weet dat de juiste mensen in de beklaagdenbank zitten, maar toch maakt hij zich zorgen. 

Zijn bewijsvoering is flinterdun: er is weinig technisch bewijs en het motief achter de moorden is voor een jury volstrekt onbegrijpelijk: Manson wilde een rassenoorlog ontketenen in Los Angeles! Bovendien was de hoofdverantwoordelijke niet aanwezig bij de moordpartijen. 

Bugliosi wil aantonen dat Manson zijn volgelingen volledig in zijn macht had, maar ook dat zij uit vrije wil handelden. Iedereen moet achter de tralies.

De rechtszittingen zijn een farce. De meisjes zingen of giechelen. Elke dag dragen ze nieuwe minirokjes die op Spahn Ranch voor ze worden gemaakt. Manson heeft een duivelse grijns op zijn gezicht en wacht op de totale chaos.

Hij eist dat Susan Atkins haar bekentenis intrekt, maar dan blijkt dat een andere Manson-volgeling bereid is om te praten. 

Het is Linda Kasa­bian, het meisje dat de wacht hield tijdens de moorden bij Polanski. Zij is vrijgesteld van rechtsvervolging in ruil voor haar verklaring.

Toch rekent Manson er tot het laatst op dat de meisjes de schuld krijgen en hij vrijuit gaat.

Lynette Fromme probeerde in 1975 een aanslag te plegen op president Ford.

Van doodstraf tot levenslang

Los Angeles, 29 maart l97l

Na de langste rechtszaak in de geschiedenis van de VS komt het vonnis: de vier verdachten worden tot de gaskamer veroordeeld.

Nog voordat het vonnis wordt voorgelezen, protesteert Manson en zegt hij dat de jury het recht niet heeft om hem te veroordelen. De rechter laat hem uit de zaal verwijderen.

Na de uitspraak springt Patricia Krenwinkel op: ‘Jullie hebben jezelf veroordeeld!’ 

Susan Atkins valt haar bij: ‘Houd de deur dicht en pas goed op jullie kinderen!’ 

Leslie Van Houten: ‘Blinde, domme mensen. Jullie kinderen zullen tegen jullie in opstand komen!’ Ze worden alle drie uit de rechtszaal verwijderd.

Buiten hebben volgelingen van Manson zich verzameld. Zodra het doodvonnis bekend wordt gemaakt, schreeuwen ze naar de tv-camera’s: ‘Dood? Dan gaan jullie er allemaal aan!’

Later dat jaar krijgt ook Tex Watson de doodstraf. Hij was naar Texas gevlucht en zijn uit­levering aan Californië liet op zich wachten.

Californië, l972

Het Hooggerechtshof in Californië schaft de doodstraf af. Manson en alle andere ter dood veroordeelden krijgen levenslang opgelegd.

‘De gevangenis is het enige thuis dat ik heb gekend’, zegt Manson. Nu is hij terug bij af.

Lees ook

Vincent Bugliosi: Helter Skelter – The True Story of the Manson Murders, Arrow Books, 1992. Ed Sanders: The Family, Da Capo Press, 2002. Susan Atkins: Child of Satan, Child of Good, Logos International, 1978. Nuel Emmons: Manson in His Own Words, Grove Press, 1996.

Bekijk ook ...