Middeleeuwse ridders waren van top tot teen in een harnas gehuld.

© Bridgeman

Rondom de ridder: elitesoldaat van de middeleeuwen

In de middeleeuwen hadden landen geen staand leger. Koningen ontleenden hun macht aan de strijders van plaatselijke vorsten, en de ridder was de bekwaamste van hen. Met zijn harnas en jarenlange gevechtstraining domineerde de ridder de slagvelden van Europa.

16 november 2016 door Martin Landin

Ridder was14 jaar in de leer

6-13 jaar: page
Als een jongen 6 was, begon zijn opleiding tot ridder. Eerst was hij page (bediende) van een ridder en kreeg hij onderricht in paardrijden, godsdienst, algemene kennis en gevechts-technieken.


14-20 jaar: schildknaap
Als tiener werd de page schildknaap en mocht hij op de paarden en de uitrusting van een ridder passen. Hij hielp hem in het harnas en moest op het slagveld zijn mannetje kunnen staan.

Volwassen: ridder

Na zeven jaar als schildknaap werd de leerling tot ridder geslagen als hij dat kon betalen. Kon hij geen harnas, wapens en paarden kopen, dan moest hij in de prijzen zien te vallen bij riddertoernooien.  


Beweeg je muis over de afbeelding om te zien waaruit een ridderuitrusting bestond.

De beroemdste ridder

Eduard van Woodstock, de Zwarte Prins, was een uitstekend tacticus. Op zijn 16e behaalde hij twee overwinningen in de Honderdjarige Oorlog met minder mannen dan de vijand.

In 1367 voerde hij een expeditie naar Spanje aan, waar hij de Slag bij Nájera won en de verbannen koning, Peter van Castilië, weer op de troon zette. Zijn bijnaam dankte hij aan het zwarte harnas dat hij steevast gedragen zou hebben. 

Eduard de Zwarte Prins

© Bridgeman

WIST JE DAT ...

… een complete ridderuitrusting met alle benodigdheden in de 13e eeuw tien keer het jaarloon van een boogschutter kostte?  

… oorlogen kort duurden in de riddertijd omdat een ridder maar zo’n 40 dagen per jaar voor zijn heer hoefde te vechten? Deze regel beperkte het bereik van een leger aanzienlijk.   

… een ridder in harnas – vooral de zware varianten die bij toernooien werden gebruikt – vaak op zijn paard gehesen moest worden?

… de stijgbeugel gezien wordt als de uitvinding die het ridderwezen mogelijk maakte? Zonder deze beugels bleef een ridder te paard niet in evenwicht en viel hij er zo af als hij uithaalde naar een vijand. Centraal-Aziatische ruitervolkeren ontwikkelden het hulpmiddel. 

… riddertoernooien veel meer waren dan een steekspel waarbij twee ridders met geheven lans op elkaar af galoppeerden? In de middeleeuwen ging het publiek vooral uit z’n dak als twee teams van ridders het te voet tegen elkaar opnamen: de mêlee. 

Bekijk ook ...