Gids: De Normandiërs

De eerste tochten

Rouen: In 841 brak de hel los in Noord-Frankrijk. De Deense Viking Asgeirr leidde zijn vloot de Seine op en drong het Frankische rijk binnen. Op 24 mei gingen de Vikingen aan land bij Rouen, waar ze huizen, kerken en kloosters plunderden en in brand staken. De monniken van het klooster Fontenelle wilden met hen onderhandelen. De partijen werden het al snel met elkaar eens: de Denen vertrokken met geld op zak en het klooster werd niet verwoest.

Asgeirr en zijn mannen waren maar één van de vele Vikingbendes die in de 9e eeuw Noord-Frankijk afstroopten. Eerder had Karel de Grote een sterke kustverdediging met oorlogsschepen en wachters opgebouwd, en in de grote rivieren versperringen aangebracht om schepen weg te houden. Maar na zijn dood in 814 viel zijn rijk uiteen door interne strijd en viel de verdediging weg. De Franse kusten waren onbeschermd.

Na de plundering van Rouen kwam Asgeirr thuis als een rijk man, maar hij ging het jaar erop alweer terug. De Vikingen eisten beschermingsgeld en zagen alleen tegen betaling van plunderingen af. De rijke Franse steden met hun weerloze bewoners waren een willige prooi voor de Scandinaviërs.

Jonge Vikingen konden thuis nauwelijks landbouwgrond krijgen en de vele tochten dienden mede om aan grond te komen. Dat was voor de Vikingen ook de reden om kolonies bij Rouen te stichten. De nieuwe bewoners spraken Oudnoords en waren heiden, maar in hun nieuwe land werden ze christen, leerden de lokale taal en werden ‘Noormannen’, mannen uit het noorden, genoemd. De eeuwen erna zouden hun nakomelingen – Normandiërs – over heel Europa uitwaaieren.

Wist je dat...

... veel plaatsnamen in Normandië Deens zijn? Zo heten Appetot, Carquebu en Houlbec van origine Ebeltoft, Kirkeby en Holbæk.