Hoe komen we aan de zeven hoofdzonden?

De Bijbel heeft het niet over hoofdzonden noch over een getal. Het dichtst bij komt de uitspraak ‘Deze zes haat de Heere; ja, zeven zijn Zijn ziel een gruwel’ uit het Bijbelboek Spreuken.

De tekst geeft een opsomming: trotse ogen, een valse tong, handen die onschuldig bloed vergieten, een hart dat ondeugdzame gedachten smeedt, een valse getuige en iemand die broeders uiteendrijft.

Eind 4e eeuw maakte de Griekse monnik Evagrius van Pontus een overzicht van de acht ergste zonden, en 200 jaar later verkortte paus Gregorius I deze tot de zeven die we nu kennen.

Als een christen een van deze hoofd- of doodzonden beging, was volgens de katholieke kerk alle hoop op verlossing verdwenen. In de 14e eeuw werden de zeven hoofdzonden een populair onderwerp van discussie onder theologen en schrijvers als Thomas van Aquino en Dante Alighieri.

Dante gaf de zonden zelfs grotere bekendheid toen hij ze beschreef in zijn werk De goddelijke komedie. Ze werden hierdoor een geliefd motief op schilderijen en raakten ze uiteindelijk ook bekend bij het grote publiek.