Burchten: Wanneer raakten ze in onbruik?

De Franse invasie van Italië in 1494 maakte de burchten met torens en hoge muren achterhaald. De Fransen hadden namelijk de beste artillerie van Europa.

Er waren toen al meer dan 100 jaar kanonnen, maar die waren zo groot en onhandig dat het heel lang duurde voor ze klaar waren voor gebruik. Nu had het Franse leger echter kleinere, mobiele artillerie die door paarden werd voortgetrokken in plaats van door trage ossen.

Een Italiaanse ooggetuige schreef dat de Franse kanonnen in een paar uur net zo veel schade aanrichtten als eerder in een paar dagen. Veel burchten en steden gaven zich zonder verzet over uit vrees voor het nieuwe Franse wapen. Maar de vesting Monte San Giovanni bij Rome probeerde stand te houden, en betaalde daar een hoge prijs voor.

Frankrijk kreeg eind 15e eeuw een groot aantal kanonnen die zo licht waren dat de legers ze makkelijk mee konden voeren.

De Fransen stelden pijlsnel hun artillerie op bij de muren, en op 9 februari 1495 openden ze het vuur. In slechts acht uur schoten de kanonnen een gapend gat in de muur. Met blijdes had dit wel weken of zelfs maanden kunnen duren. De aanvallers stormden naar binnen en maakten korte metten met de verdedigers van de burcht.

De invasie van 1494 luidde het einde van het tijdperk van de burchten in. Vestingen hadden hierna geen hoge muren meer, maar lage, stervormige bastions gevuld met aarde, die veel moeilijker te slechten waren voor kanonnen. De vestingen van Naarden en Willemstad zijn Nederlandse voorbeelden van dit type.