Atlantikwall moest Europa beschermen

De eerste zonnestralen verlichten de zee voor de bunker van Franz Gockel en tonen een angstaanjagend beeld. Aan de horizon is een enorme vloot te zien. Rook kringelt omhoog van de schepen, een teken dat een bommenregen de kust nadert. Salvo na salvo bestookt de Duitse betonnen bunkers in de duinen.

De granaatscherven vliegen in het rond, de lucht is vol dikke rook en de inslagen doen de grond trillen. Stof waait in de ogen en oren van de Duitse soldaten.

De scheepskanonnen zwijgen zodra een armada van landingsvaartuigen het strand nadert. De Duitse officieren bevelen: ‘Staakt het vuren tot de vijand heel dicht bij de kust is.’ Een luitenant geeft de coördinaten door aan de batterijen achter het strand: ‘Doel Dora, alle kanonnen, afstand 4-8-5-0, richting 20+, slagontsteking.’ Gockel controleert nog een keer of de mitrailleur geladen is en het vizier goed afgesteld. D-Day is begonnen.

Duizenden Amerikaanse, Britse en Canadese soldaten zijn op weg naar de Franse kust. Nu moet blijken of de stellingen van de Atlantikwall sterk genoeg zijn om het nazirijk te beschermen tegen de stormloop van de geallieerden.