Los Angeles, 24 juli 1970

In zaal 8 van Justice Hall kan de rechtszaak tegen Charles Manson en zijn volgelingen Susan Atkins, Leslie Van Houten en Patricia Krenwinkel eindelijk beginnen.

Openbaar aanklager Vincent Bugliosi weet dat de juiste mensen in de beklaagdenbank zitten, maar toch maakt hij zich zorgen. Zijn bewijsvoering is flinterdun: er is weinig technisch bewijs en het motief achter de moorden is voor een jury volstrekt onbegrijpelijk: Manson wilde een rassenoorlog ontketenen in Los Angeles! Bovendien was de hoofdverantwoordelijke niet aanwezig bij de moordpartijen. Bugliosi wil aantonen dat Manson zijn volgelingen volledig in zijn macht had, maar ook dat zij uit vrije wil handelden. Iedereen moet achter de tralies.

De rechtszittingen zijn een farce. De meisjes zingen of giechelen. Elke dag dragen ze nieuwe minirokjes die op Spahn Ranch voor ze worden gemaakt. Manson heeft een duivelse grijns op zijn gezicht en wacht op de totale chaos. Hij eist dat Susan Atkins haar bekentenis intrekt, maar dan blijkt dat een andere Manson-volgeling bereid is om te praten. Het is Linda Kasa­bian, het meisje dat de wacht hield tijdens de moorden bij Polanski. Zij is vrijgesteld van rechtsvervolging in ruil voor haar verklaring. Toch rekent Manson er tot het laatst op dat de meisjes de schuld krijgen en hij vrijuit gaat.

Los Angeles, 29 maart 1971

Na de langste rechtszaak in de geschiedenis van de VS komt het vonnis: de vier verdachten worden tot de gaskamer veroordeeld.

Nog voordat het vonnis wordt voorgelezen, protesteert Manson en zegt hij dat de jury het recht niet heeft om hem te veroordelen. De rechter laat hem uit de zaal verwijderen. Na de uitspraak springt Patricia Krenwinkel op: ‘Jullie hebben jezelf veroordeeld!’ Susan Atkins valt haar bij: ‘Houd de deur dicht en pas goed op jullie kinderen!’ Leslie Van Houten: ‘Blinde, domme mensen. Jullie kinderen zullen tegen jullie in opstand komen!’ Ze worden alle drie uit de rechtszaal verwijderd.

Buiten hebben volgelingen van Manson zich verzameld. Zodra het doodvonnis bekend wordt gemaakt, schreeuwen ze naar de tv-camera’s: ‘Dood? Dan gaan jullie er allemaal aan!’ Later dat jaar krijgt ook Tex Watson de doodstraf. Hij was naar Texas gevlucht en zijn uit­levering aan Californië liet op zich wachten.

Californië, 1972

Het Hooggerechtshof in Californië schaft de doodstraf af. Manson en alle andere ter dood veroordeelden krijgen levenslang opgelegd.

‘De gevangenis is het enige thuis dat ik heb gekend’, zegt Manson. Nu is hij terug bij af.

• Vorige Pagina 7 van 7