Op het dak stonden vier zware kanonnen, die granaten 14 kilometer hoog konden schieten. De eerste kanonnen waren enkelloops. Pas in 1942 kwamen er dubbelloopskanonnen.

Hitlers flaktorens strijden tegen bommenwerpers

Vanaf de nieuwe Berlijnse flaktorens moeten enorme kanonnen de hemel vullen met honderden explosies. Het doelwit zijn Britse en Amerikaanse bommenwerpers op zes kilometer hoogte.

Snelheid is specialiteit van flakkanonnen

In de Tweede Wereldoorlog richten artilleristen het luchtafweergeschut doorgaans iets vóór het vliegtuig, zodat de granaat de juiste hoogte bereikt en dicht bij de vijand ontploft.

Maar de kanonnen op Hitlers flaktorens gebruiken een andere tactiek. De grote 128mm-Flak Zwilling 40-kanonnen vuren met elke loop 10 à 12 granaten per minuut af. Het kanon kan dus in totaal 20 tot 24 granaten per minuut afvuren, afhankelijk van de snelheid waarmee de bemanning de munitie aanvoert.

Flaktorens schieten op bommenwerpers

De drie flaktorens in Berlijn schieten op bommenwerpers op zes tot negen kilometer hoogte. Met radar en andere meetapparatuur bepaalt de commandotoren de koers, vlieghoogte en snelheid van de vijandelijke bommenwerper. Vervolgens vullen de dubbelloopskanonnen van de flaktoren het gebied met honderden ontploffende granaten.

De drukgolven van de explosies en de granaatscherven moeten de geallieerde bommenwerpers neerhalen.

In de loop van de oorlog worden de Amerikaanse en Britse piloten getraind in manieren om de Duitse koersberekeningen te saboteren.

Video: Instructievideo voor Amerikaanse piloten

 

Lees meer over Hitlers flak

Wil je meer weten over Hitlers luchtafweergeschut en zijn kolossale flaktorens? Lees meer in het artikel uit de Historia nr. 2/2015.

 

Bekijk ook ...