In de VS werden met behulp van nitroglycerine spoorlijnen over de Rocky Mountains aangelegd.

Was nitroglycerine niet te riskant?

Klopt het dat nitroglycerine ontploft door trillingen? En waarom werd het gebruikt?

Nitroglycerine is notoir instabiel, maar heeft een grotere explosieve kracht dan buskruit, dat lange tijd het enige alternatief was.

De Italiaan Ascano Sobrero ontwikkelde nitroglycerine in 1847, en hij waarschuwde zelf voor de gevaren ervan. Maar de Zweed Alfred Nobel trok zich daar niets van aan toen hij de stof van de Italiaan in 1864 ging produceren en uitvoeren naar heel Europa en de VS.

Door ongelukken bleek dat nitroglycerine instabiel wordt als het lang blijft staan. In 1866 kwamen binnen twee weken 65 mensen om in Panama en San Francisco, en de VS voerde een
importverbod op de stof in.

Het was echter onmisbaar voor de aanleg van spoortunnels, en werd ter plekke gemaakt. Nobel maakte de stof overbodig toen hij het dynamiet uitvond.

Nitroglycerine vs buskruit


Nitroglycerine is effectief

  • Grote explosieve kracht.
  • Vochtbestendig.
  • Goedkoop om te maken.


Buskruit is veiliger

  • Goed transporteerbaar
  • Lang houdbaar
  • Geschikt voor kleine explosies


Nitroglycerine won

Nitroglycerine werd gevaarlijk als het lang bleef staan en trilde tijdens het vervoer. Door het ter plaatse
te produceren werd het risico teruggebracht.

Buskruit overleefede

Vanwege de nadelen van nitroglycerine raakte kruit niet geheel in onbruik.

Bekijk ook ...