Kopie van de delen van de beroemde Cullinan-diamant. De grootste delen zijn de Ster van Afrika I en II.

De Ster van Afrika

De enorme Zuid-Afrikaanse Cullinan-diamant werd de Ster van Afrika

Boerenoorlog leidde tot vondst van diamanten

Thomas Cullinan had zich omhooggewerkt van metselaar tot de plaatselijke bouwmeester in de Zuid-Afrikaanse Transvaal, en in de jaren 1890 zag hij een nieuwe manier om geld te verdienen. Hij had een diamantje gevonden op een veld, en dacht dat dit door de regen weggespoeld was van een nabijgelegen heuvelrug.

Maar de eigenaar van de heuvelrug, Willem Prinsloo, wilde hem niet verkopen. Hij had net voor 570 pond zijn boerderij gekocht, en hij wist zeker dat er goud in de grond zat.

De Boerenoorlog van 1898 tot 1902 bracht verandering in de situatie. Willem Prinsloo stierf in 1898, voordat hij naar goud had kunnen zoeken, en zijn dochter Maria Prinsloo was bijna failliet vanwege de oorlog. Daaom nam ze de 52.000 pond die Cullinan haar aanbood graag aan, en in 1903 ging The Premier Diamond Mining Company aan de slag.

Al een jaar later had het bedrijf meer dan 2000 werknemers en op 25 januari werd een diamantkristal van wel 3106 karaat gevonden.

Afleidingsmanoeuvre

De Cullinan-diamant moest naar Londen worden gebracht. Cullinan zou een kopie van glas hebben laten maken, die hij als afleidingsmanoeuvre met een gecharterd stoomschip naar Londen stuurde, terwijl hij de echte diamant met de post verstuurde. Aangetekend, dat wel.

Hij kwam terecht bij de expert Asscher in Amsterdam, die hem na een half jaar in stukken sneed. Zo ontstonden de Ster van Afrika, met zijn 530,2 karaat de grootste diamant ter wereld, en nog tien andere grote diamanten, die allemaal onderdeel werden van de Britse kroonjuwelen. Van de restjes werden 93 briljanten gemaakt.

Bekijk ook ...