Door de ligging boven op een heuvel van 650 meter was de burcht al goed verdedigd, en de muren maakten hem onneembaar.

De perfecte burcht

Levensgevaarlijke vallen, dikke muren en veel uien om de smaak van bedorven vlees te maskeren. Een belegering kon jaren duren, dus een middeleeuws garnizoen moest overal aan denken. HISTORIA laat je de drie voorwaarden voor een perfecte verdediging zien, en verkiest de beste burcht ter wereld.

29 juni 2016 door Jesper Rovsing & Jeppe Nybye

Eis nr. 1: Onneembare ingang

De verdedigers wisten dat de hoofdpoort de achilleshiel van de burcht was. Daarom was de poort zo gebouwd dat zelfs de meest vastberaden vijand zich wel twee keer bedacht voor hij ten aanval trok. De ingang had meestal twee torens waarvandaan de vijand met stenen en pijlen kon worden bestookt.

Eis nr. 2: Geen zwakke plekken

De bouwmeester gebruikte water of bergen als natuurlijke verdedigingswerken, zodat een aanval maar van één kant kon komen. De meest geavanceerde burchten werden naar Arabisch voorbeeld gebouwd als zogeheten concentrische burchten: ze hadden een extra muur. De buitenmuur was altijd lager dan de binnenmuur, waardoor de verdedigende soldaten de vijand vanaf beide muren konden bestoken.

Eis nr. 3: Goede bevoorrading

Sterke muren en een flinke dosis moed waren niet genoeg voor de verdedigers. Zolang de voorraadkamers gevuld waren en de bron niet droogstond, ging de strijd door. Maar zelfs de beste burcht viel als de verdedigers van honger en dorst omkwamen.

.... en de beste burcht ter wereld is ...

De Krak des Chevaliers in Syrië. Bekijk een interactieve afbeelding van de burcht.

Bekijk ook ...