1914: De eerste loopgraven waren modderige greppels, waarin de soldaten onder barre omstandigheden moesten leven.

Hitler meed de loopgraven van WOI

Adolf Hitler schrok van de bloedige gevechten tijdens de Eerste Wereldoorlog. Nadat hij voor het eerst een infanterieaanval had meegemaakt, regelde hij voor zichzelf een rustig baantje in het hoofdkwartier.

16 februari 2017 door Esben Mønster-Kjær

Toen het Duitse 16e Reserveregiment in 1914 bij Ieper in de aanval ging, was de magere rekruut Adolf Hitler van de partij. Hij ondervond de bloedige realiteit van de loopgravenoorlog aan den lijve. 

's Ochtends vroeg op 29 oktober 1914 stormden de soldaten hun loopgraaf uit. De Duitsers werden bedolven onder de granaten en leden zware verliezen, maar wisten de voorste Britse loopgraven te bereiken. Ze riepen 'Hoera!' toen ze eroverheen sprongen.

Hitler was geschokt, en werd ordonnans

Hitler en zijn kameraden letten niet op of er nog Engelsen in de loopgraaf zaten. Een tel later werden de Duitsers dan ook in hun rug geschoten. En toen de overlevenden terugstrompelden naar hun eigen loopgraven, zagen de Duitsers hen voor vijanden aan en openden het vuur.

Hitler had genoeg gezien. Hij regelde een baantje als ordonnans voor zichzelf, zodat hij verschoond bleef van de bloedbaden van het front.

VIDEO: Zo was de loopgravenoorlog

Bekijk originele fragmenten van het Westfront:

Lees het hele verhaal over de loopgravenhel tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Bekijk ook ...