10 bloedige belegeringen

Een belegering is meer dan een louter militaire confrontatie. Naast de gevechten om de stad zelf spelen zich menselijke drama’s af.

De burgerbevolking moet afrekenen met honger en ziekte en de militaire leiding neemt onbegrijpelijke besluiten. Vaak worden belegeringen gekenmerkt door verrassende ontwikkelingen en geven ze later aanleiding tot mythevorming.

1. Was het Paard van Troje een aardbeving?

Rond 1200 v.Chr.
Het verhaal van de 30 Grieken die zichzelf in een houten paard Troje binnensmokkelden en daarna de stad innamen, is een mythe. Maar wel een die de geschiedenis is ingegaan als een van de meest fantastische manieren om een belegerde stad te overwinnen. Geschiedkundigen proberen echter de waarheid te achterhalen.

Er zijn historici die menen dat er gebruik is gemaakt van een enorme stormram in de vorm van een paard.

Anderen denken dat een aardbeving tijdens de belegering rond 1200 v.Chr. de stadsmuren heeft verwoest en dat het paard, stadsmascotte en symbool van Troje, erbij is verzonnen.

2. Eisen na capitulatie leidden tot nieuwe oorlog

146 v.Chr.
In 149 v.Chr. gaf het machtige Carthago zich na twee bloederige oorlogen over aan Rome. De 300.000 inwoners van de gelijknamige hoofdstad weigerden echter aan de Romeinse eis te voldoen om de stad te verwoesten. Ze verschansten zich achter de stadsmuur en de drie jaar durende belegering die daarop volgde werd later bekend als de derde Punische Oorlog.

Pas in de lente van 146 slaagden de Romeinen erin de stad in te nemen, maar ze moesten elk huis bevechten. De 50.000 overlevenden werden verkocht als slaven, terwijl de Romeinen Carthago met de grond gelijk maakten.

3. Helden of fanatiek uitschot?

72
Toen de Romeinen in het jaar 73 de rotsvesting Massada aan de Dode Zee innamen hadden alle 960 Joodse verdedigers collectief zelfmoord gepleegd.

Het verhaal van Massada is uitgegroeid tot een van de grote heldenverhalen in de geschiedenis. Maar ten eerste hebben moderne archeologen op Massada slechts 30 skeletten gevonden en ten tweede lijken het religieuze fanatici geweest te zijn die zelf door de Joodse bevolking uit Jeruzalem waren verdreven omdat ze een uitzichtloze opstand tegen de Romeinse bezettingsmacht wilden beginnen.