Harold McCluskey leverde een bovenmenselijke prestatie toen hij een grote radioactieve explosie overleefde. 

© Ritzau/Shutterstock

Wonderbaarlijk: ‘atoomman’ overleefde radioactieve explosie

In 1976 ontplofte radioactief materiaal dat Harold McCluskey in zijn handen had. Tijdens het ongeluk werd hij blootgesteld aan 500 keer de verantwoorde dosis radioactiviteit. Volgens de meeste artsen was hij ten dode opgeschreven, maar McCluskey verbaasde vriend en vijand door te overleven en nooit kanker te ontwikkelen.

1 september 2017 door Karine Kirkebæk

In 1976 was het nucleaire complex Hanford Site vier maanden gesloten geweest vanwege een staking. De laboratoria waren al die tijd niet bemand. Op 30 augustus keerde Harold R. McCluskey terug naar zijn werkplek.

Hij wist wel dat hij voorzichtig moest zijn met radioactieve materialen die een tijdlang onbeheerd zijn geweest. Maar van zijn baas moest hij weer aan de slag.  

Hij kon echter niet bevroeden dat hij diezelfde dag een haast bovenmenselijke prestatie zou leveren.  

Masker wordt van zijn gezicht gerukt

De 64-jarige McCluskey was senior chemisch operator op Hanford Site, waar hij onder meer het zeer radioactieve metaal americium van plutonium scheidde. 

Americium is een radioactief metaal. Het is het 95e element van het periodiek systeem. 

© Creative Commons

Met een zogenoemde glovebox kon hij met de radioactieve materialen werken zonder ze aan te raken.

Een glovebox is een beveiligde kast waarin laboratoriummedewerkers via dikke handschoenen met radioactieve materialen kunnen werken. 

© Creative Commons

Maar plotseling hing de kast vol bruine damp. McCluskey snapte meteen dat hij zich uit de voeten moest maken. 

Het was echter al te laat: na een paar tellen ontplofte de kast. Hij kreeg glasscherven en metaalsplinters over zich heen en het beschermende masker vloog van zijn gezicht door de luchtdruk. 

Zonder masker ademde hij de giftige dampen van het americium rechtstreeks in. Binnen een paar minuten had hij meer americium binnengekregen dan wie ook in de geschiedenis.

Artsen schudden hun hoofd

Een van McCluskeys artsen meldde later dat de scheikundige was blootgesteld aan 500 keer de verantwoorde dosis radioactiviteit. De eerste drie weken na het ongeluk werd hij geïsoleerd. Zijn vrouw en dochter mochten niet binnen een straal van 9 meter van hem komen. 

Hij lag vijf maanden in het ziekenhuis en kreeg meer dan 600 injecties met het experimentele geneesmiddel zn-DTPA, dat de radioactiviteit uit zijn lichaam moest spoelen. 

In het tijdschrift People vertelde McCluskey later dat vier van de negen artsen dachten dat hij 50% kans had om te overleven. De overige vijf schudden meewarig hun hoofd. 

De behandeling hielp: een groot deel van het americium werd uitgescheiden. Desondanks bleef er zo veel radioactiviteit achter in zijn lichaam dat een geigerteller die hij bij zijn hoofd hield ging piepen.

In januari 1977 werd hij ontslagen uit het ziekenhuis. In zijn woonplaats Prosser in Washington stond hij inmiddels bekend als Atomic Man

McCluskey stierf kankervrij

Harold McCluskey kwam er niet zonder kleerscheuren vanaf: hij had een nierontsteking, vier hartaanvallen en werd geopereerd aan grijze staar in beide ogen.

De rest van zijn leven stond hij onder toezicht van artsen, en in 1987, 11 jaar na het ongeluk, overleed hij op 75-jarige leeftijd aan een hartaandoening die hij al voor het incident had. 

Tot verbazing van de artsen werd er bij een sectie geen spoortje van kanker gevonden in zijn lichaam. 

Onheilscomplex sluit zijn deuren

Het complex Hanford Site in Washington, waar het ongeluk plaatsvond, produceerde onder meer plutonium voor de atoombom die tijdens de Tweede Wereldoorlog op Nagasaki in Japan werd gegooid.

In 2017 worden de gebouwen gesloopt. Volgens de autoriteiten is het gebied pas over 75 jaar helemaal schoon. 

Bekijk ook ...